| Introductie | ||
| Van jongs af aan ben ik met Terriërs opgegroeid. Mijn ouders kwamen in 1963 in het bezit van een Bull Terriër. Mijn vader was helemaal weg van het boek "De ongelooflijke reis", waarin een Bull Terriër de hoofdrol speelde samen met een Siamese kat en een labrador. We hadden in die tijd veel aanspraak op het uiterlijk van onze Bull. Het ras was in Nederland nog vrij onbekend. Het was een prachtig beest met een typisch Bullen karakter, dus ontzettend eigenwijs en heel menslievend. In 1983 woonde ik inmiddels op mijzelf en ik moest uiteraard een hond. Ik wilde graag werken met een hond en vond een Bull Terriër te lomp en te log. Ik was heel erg gecharmeerd van de Pit Bull. Deze hond had in mijn ogen een prachtige uitstraling en was een atleet bij uitstek. In juli 1984 was het zover. In mijn nieuwe huis, een anti-kraak pand, kwam "Ho's Kobus", zoon van Champion, Ace, "Sting". Kobus was een bruin/witte pup, die uit zou groeien tot een prachtige atletische kanjer. Kobus had een typisch karakter, ik herken het helemaal terug in het karakter van mijn huidige hond, enthousiast, altijd opgewekt, kindvriendelijk en altijd in voor een dolletje en hij was een vreselijk harde werker en hield niet van ophouden. Ik heb Kobus altijd heel consequent en sociaal, vooral met kinderen en met andere honden, opgevoed. Ik moet zeggen dat mij dat prima gelukt is, hij heeft zelden geknokt en ik had hem altijd loslopen en hij luisterde voorbeeldig. In 1985 won Kobus de 1e prijs op de Pit Bull dag, die toen gehouden werd onder de Schellingwouder bruggen in Amsterdam, ruim 350 inschrijvingen en 50 in zijn klasse (12-18mnd)!! De keurmeester was een echte Amerikaan, "Indian Johnny". Hij betastte de hond en hij liet mij met de hond lopen. Wat mij opviel op die dag was dat veel mensen hun honden voor de lol lieten "facen". Je zag veel mensen met brakesticks in de broekzak, die er ook meer dan de helft uitstaken en er werden illegale video's van hondengevechten aangeboden. Het begin van de ondergang van het ras!!! Enige jaren later en een hoop bijtgevallen later, was het zover. Enfin, ik hoef niemand iets te vertellen over het fok- en houdverbod en alles wat daar bijkomt. Ik ben hierop verhuisd naar het Westland, waar ik nog woon en heb daar nooit problemen met mijn Pitjes gehad. Ze zijn allebei 14 jaar geworden en hebben een prachtig leven gehad. Hierop is in 1999 de pup "Mister Bob van de Geringoja's", bij ons gekomen want ik moest uiteraard een hondje hebben, gelijkend op mijn vorige honden. Ik wilde shows met Bob gaan lopen, maar verder dan een beoordeling op de familiedag, die overigens zeer goed was, is het nooit gekomen. Bob was een mooi kort gebouwd, atletisch hondje maar schoot in mijn ogen toch op een aantal onderdelen te kort. Hij was een ideale huishond met het juiste Staffordkarakter, gek van mijn opgroeiende kids. Bob heb ik helaas in moeten laten slapen op een leeftijd van ruim 4 jaar. Na 3 operaties bleek de lymfeklier kanker niet te stoppen. Een hoop verdriet en het zal nooit wennen om je maatje naar de dierenarts te brengen..., ook al was het voor de derde keer!! Enfin, na een paar droevige weken begon de zon voor de hele familie weer te schijnen.Thorians Beowolf, "Bunk", door mijn dochter Eva verzonnen, kwam in huis in augustus 2003. Bunk heeft een prachtig karakter, erg sociaal, gek van kinderen en heeft het op de show altijd uitstekend gedaan. Hij is Nederlands Kampioen in 2005 geworden. In december 2005 is er een teefje, Quimberley Daffodil Yellow bijgekomen. Deze teef komt uit Engelse bloedlijnen en is geïmporteerd uit Tsjechië. Zij is inmiddels ook Nederlands Kampioen geworden en haalde haar laatste 1/4 punt in 2007 in Wijchen. Bo heeft ook een uitstekend karakter en is voor mij het ideale type van een Staffordshire Bull Terrier. Zij is in het voorjaar van 2008 gedekt door Peter Pan Daffodil Yellow en inmiddels zijn er 5 prachtige pups geboren in huize Staffjack... |